Απολογισμός [προς τη Διοικούσα Επιτροπή] πεπραγμένων της ΠΟΣΔΕΠ κατά τη διετία 1015-17 από την πλευρά της ΚΙΠΑΝ.
Ολοκληρώθηκε άλλη μια διετία στη ζωή της ΠΟΣΔΕΠ. Μια διετία πολύ διαφορετική από όλες τις προηγούμενες. Είναι η μοναδική διετία στα 28 χρόνια ζωής της, κατά την οποία η Ομοσπονδία -και μάλιστα μια Ομοσπονδία Πανεπιστημιακών Καθηγητών – δεν μπόρεσε να συγκροτήσει Προεδρείο. Ενώ παράλληλα υπήρξε, για πρώτη φορά στα χρονικά της Ομοσπονδίας, μια πρωτοφανής ισχυρή πλειοψηφία μελών της ΔΕ -δύο «μεγάλες παρατάξεις» και 23 τουλάχιστον μέλη από τα 33 της ΔΕ- η οποία συμφωνούσε σε όλες τις βασικές επιλογές ακαδημαϊκές και πολιτικές. Όμως αυτοί αδυνατούσαν να βγουν ανοιχτά, να ομολογήσουν τη συνεργασία τους και να αναλάβουν την ευθύνη για την πορεία, στην οποία οδηγούσαν την Ομοσπονδία.
Παρόλα αυτά, όλοι αυτοί συμφωνούσαν και συμφωνούν
Ø στις βασικές κυρίαρχες υπερσυντηρητικές θέσεις τους για τα εκπαιδευτικά θέματα, την ολική αντιμεταρρύθμιση, κατάργηση των Συμβουλίων, κλπ,
Ø στην ουσιαστική στήριξη της πολιτικής της Κυβέρνησης και του Υπουργείου Παιδείας, κατά ένα τρόπο πρωτοφανή στα 28 χρόνια ύπαρξης της Ομοσπονδίας,
Ø στην αδιαφορία για τα μεγάλης κλίμακας εκφυλιστικά φαινόμενα μέσα στα πανεπιστήμια,
Ø στην αδιαφορία ή αδυναμία ενασχόλησης με τα μεγάλα θεσμικά προβλήματα του ακαδημαϊκού συστήματος.
Συνέπεια αυτής της κατάστασης ήταν
· η Ομοσπονδία, παρόλο που είχε πρόγραμμα δράσης ψηφισμένο από το Συνέδριο με ικανή πλειοψηφία, να μη λειτουργήσει σχεδόν καθόλου στο κεντρικό επίπεδο για την ανάδειξη και επίλυση των μεγάλων προβλημάτων που απασχολούν τους πανεπιστημιακούς καθηγητές και τα πανεπιστήμια,
· η εκπροσώπηση της Ομοσπονδίας στα διάφορα σώματα, όπως Σύνοδος Πρυτάνεων, Διαρκής Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, Υπουργεία, συναντήσεις με Κόμματα, κλπ, να είναι πάντα κατώτερη των περιστάσεων, υποτιμητική για το σώμα των πανεπιστημιακών καθηγητών αλλά και για τους ίδιους που αυθαίρετα και ετσιθελικά αυτοπροσδιορίζονταν και κυκλοφορούσαν ως εκπρόσωποι της ΠΟΣΔΕΠ,
·
η πλήρης απαξίωση της Ομοσπονδίας, ακόμα
και μέσα στο δικό μας, το πανεπιστημιακό σύστημα, που αποδεικνύεται και από το
γεγονός ότι η παρουσία της αντιπροσωπείας μας -μονοπρόσωπη πάντα- σε σημαντικές
εκδηλώσεις, όπως για παράδειγμα οι
Σύνοδοι Πρυτάνεων, ήταν στο επίπεδο ενός ολιγόλεπτου χαιρετισμού, όπως
συνέβαινε με τις Ομοσπονδίες ΕΔΙΠ, ΕΤΕΠ, Διοικητικών Υπαλλήλων, κλπ. Δεν μιλάμε
βέβαια για τις πολύφερνες συναντήσεις με ορισμένα κόμματα.
Με όλα αυτά δυστυχώς, η Ομοσπονδία επανήλθε σταδιακά αλλά ουσιαστικά στην προ του 2009 κατάσταση, λόγω της δράσης (ή παράλειψης δράσης) των συγκεκριμένων υπερσυντηρητικών, αντιμεταρρυθμιστικών και σκληρά συντεχνιακών δυνάμεων, με ελάχιστα ή ανύπαρκτα ακαδημαϊκά χαρακτηριστικά, καθώς και λόγω προσωπικών πολιτικών, φιλοδοξιών και επιδιώξεων.
Μάλιστα, εκτιμάμε ότι η σημερινή κρίση της Ομοσπονδίας είναι ποιοτικά χειρότερη και πιο επικίνδυνη από εκείνη στην οποία βρισκόταν η Ομοσπονδία πριν το 2009. Τούτο επειδή
o με τη γενικότερη παράλυση και αδιαφορία, που παρατηρείται στην κοινωνία και ιδιαίτερα στους πανεπιστημιακούς κύκλους, είναι πλέον πολύ δύσκολο να διαμορφωθεί στο ορατό μέλλον ένα νέο κίνημα ανατροπής της μιζέριας και του εκφυλισμού, που χαρακτήριζε ολόκληρη την προ του 2009 περίοδο,
o οι δυνάμεις που προκάλεσαν την κρίση αυτή τη φορά έχουν ως στόχο τους να διατηρηθεί η Ομοσπονδία στο διηνεκές σ’ αυτή την κατάσταση υπερσυντηρητισμού, σκληρής συντεχνίας, ακραίου συνδικαλισμού, αντιακαδημαϊκότητας, αδιαφάνειας και εκφυλισμού, καθιστώντας έτσι την ίδια έτι περαιτέρω αναξιόπιστη και τις παρεμβάσεις της αναποτελεσματικές.
Για να μπορέσει η ΠΟΣΔΕΠ να υπερβεί αυτή την τραγική κατάσταση ο μόνος τρόπος είναι, οι σύνεδροι αισθανόμενοι τις ευθύνες που έχουν αναλάβει έναντι των συναδέλφων τους, των φοιτητών τους, αλλά και έναντι του ακαδημαϊκού συστήματος στο σύνολο του,
Ø με
την ενεργή παρουσία και τις συνεχείς παρεμβάσεις τους κατά τη διάρκεια των
εργασιών του Συνεδρίου να βοηθήσουν καθοριστικά στη διαμόρφωση των κατάλληλων
θέσεων και αποφάσεων,
Ø στη συνέχεια δε μπροστά στην κάλπη να επιλέξουν τα ψηφοδέλτια εκείνα και τα πρόσωπα, που θα μπορέσουν να μετασχηματίσουν τις όποιες αποφάσεις παρθούν σε δράση και πράξη στα όργανα της Ομοσπονδίας.
Πρέπει άμεσα να ανατραπεί αυτή η κατάσταση μέσα από την ουσιαστικοποίηση των διαδικασιών της Ομοσπονδίας, την πολιτική αντιπαράθεση ιδεών και απόψεων που θα επιτρέψει ξανά την παραγωγή ιδεών και προτάσεων που θα συγκινούν και θα εκφράζουν τους συναδέλφους και τη δυναμική διεκδίκηση των οικονομικών και θεσμικών αιτημάτων μας. Πρέπει επίσης ξεπερνώντας μικροπαραταξιακές σκοπιμότητες και προσωπικές φιλοδοξίες και αρχηγικές εμμονές, να συγκροτηθεί σε σώμα και να εκλεγεί Προεδρείο της Ομοσπονδίας από τα όργανα που θα προκύψουν, το οποίο θα εκφράσει τις θέσεις της Ομοσπονδίας, όπως αυτές θα καταγραφούν στο Συνέδριο και θα εκπροσωπήσει την Ομοσπονδία αποτελεσματικά και με το επιβαλλόμενο από το ρόλο και το λειτούργημά μας κύρος.
Η Ε.Γ. της ΚΙΠΑΝ προτείνει για ψήφιση προς την ΕΓ και τη ΔΕ της ΠΟΣΔΕΠ αυτό το κείμενο ως
απολογισμό της διετίας 2015-17
Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Τ Ι Κ Η Γ Ρ Α Μ Μ Α Τ Ε Ι Α
της
ΚΙΝΗΣΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗΣ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗΣ